Geceleri çığlıklarını duyup birden uyanıyorum yatağımdan... Çünkü aynı soruları sen de bana soruyorsun, biliyorum... Benim gecemle, benim yüreğimle, benim kanımla orada, o uzaklarda ne yapıyorsun, diye...
Yüzümün yarısı sende kaldı... Yüzümün yarısı öbür yarısına ağlayı duruyor şimdi...
Benim zamanım sen de kaldı, senin zamanın bende kaldı.
Benim geçmişim senin geleceğinde, benim geleceğim senin geçmişinde kaldı... Başlangıçlarım sende kaldı, bitişlerin bende.
Sığındığımız limanlardaki bizi koşulsuz seven hiçbir sevgili teselli edemez artık bizi..
İçimizdeki o büyük boşluğu onlar bilemez ki... Doğumumuzla birlikte verilmesi bize verilmesi gereken o ilk ve gerçek sevginin yokluğunu onlar ne yapsalar kapatamaz ki.
Geceleri birbirimizi gömdüğümüz mezarlardan yükselen çığlıkları onlar duyamaz ki..
Onlar sadece geçecek, derler... Zaten olmayacak bir ilişkiydi, sürmezdi, sürmeyecekti, bekle, zamanla unutursun, derler...
Yüreklerimizin birbirimizde kaldığını onlar bilemezler ki.
Kiminle öüşsem sende ki yüreğimi seyrettiğimi, sen kiminle öüşsen bende ki yüreğini seyrettiğini onlar hissedemezler ki...
Yokluğunu varlığa çevirirsem, biliyorum o artık ben olmayacağım.
Ama sensiz mahvolmaktansa seninle mahvolurum, daha iyi...
Sensiz isimsiz kalacağıma seninle isimsiz kalırım daha iyi.
Bu hayatta yapmak istediğimiz her şey eksik, her şey yarım kaldı.
Artık birbirimizden başka kim tamamlayabilir ki bu eksikliği, bu yarım kalmışlığı... Bu büyük boşluğu...
Çok kırdık, çok incittik, çok insanın sevgisinin önünü kestik, onları yarı yolda bıraktık...
Şimdi onları ödüyoruz..
Artık hiçbir ev, hiçbir yuva almaz bizi içine..
Lanetlendik... Artık nereye gitsek yokluğumuz karşılayacak bizi... Nereye gitsek dışarıda kalacağız...
Yokluğumu varlığa çevir, gel artık benimle mahvol... Bensiz isimsiz kalmaktansa, benimle isimsiz kal, daha iyi... Bak yüzünün yarısı öbür yarısına ağlıyor.
Eksik ve yarım kalmasın artık hayatımızda hiçbir şey...
Bari bunu tamamlayalım...
Gel birlikte mahvolalım...


Yüzünün yarisi cocuk

yarisi geckin bir kadin

yüzünün yarisi öbür yarisina agliyor

yüzü kendisini ariyor

ask kacmis gözlerine

yasanmamis yillarin

sana agliyor

zaman parcalanirken ellerinde

ölü kelebekler yastigin oluyor

ölü kelebekler

hepsi daha degerli erkeklerinden

erkeklerinin kaniyla beslenen ölü kelebekler

hepsi daha degerli ömründen..

Cezmi Ersöz